1990 – 1999

Titels en bekers in rumoerige jaren

‘Op een dag als deze realiseer je je weer eens hoe groot Feyenoord eigenlijk is,’ zegt aanvoerder Jean-Paul van Gastel, als hij op zondagmiddag 25 april 1999 vanaf het bordes van het Rotterdamse stadhuis terug de Burgerzaal inloopt. Onder zijn arm klemt hij de kampioensschaal, die hij even daarvoor aan een uitzinnige, kwart miljoen mensen tellende menigte op de Coolsingel – die na zes jaar eindelijk weer is volgestroomd – heeft laten zien. Zijn ogen zijn rood, van emotie en van het bengaals vuur waarop de massa de kampioenen heeft getrakteerd.

Leo Beenhakker komt de eer toe de laatste trainer te zijn die Feyenoord naar de titel heeft geleid. De door de wol geverfde Rotterdammer, opgegroeid op een steenworp van De Kuip, smeedt van de spelersgroep waarin behalve Van Gastel, ook doelman Jerzy Dudek, Paul Bosvelt, Kees van Wonderen, Bert Konterman, Peter van Vossen, Jon Dahl Tomasson en de geniale Argentijnse sluipmoordenaar Julio Ricardo Cruz een toonaangevende rol spelen, een hechte vechtmachine. Feyenoord speelt dat seizoen niet altijd even sprankelend, het wint doorgaans wel, waardoor de veertiende titel al vijf wedstrijden voor het einde van de competitie wordt binnengehaald.

HCS

Het kampioenschap vormt een prachtig sluitstuk van een roerig decennium, dat ronduit zorgwekkend begint. De failliete sponsor HCS dreigt de club in de jaren 1990-1991 mee te slepen in zijn val en er moet flink worden gesaneerd. Sportief dreigt zelfs enige tijd degradatie. In maart 1991 wordt clubicoon Wim Jansen trainer, nadat het experiment met de jonge Pim Verbeek, later bijgestaan door de voormalige politieman Gunder Bengtsson, is uitgelopen op een fiasco.

Jansen begint de wederopbouw in de defensie en krijgt daarbij met John de Wolf en Henk Fräser twee onverzettelijke rotsblokken in de schoot geworpen. De twee groeien uit tot gezichtsbepalende symbolen van de club in de eerste helft van de jaren ’90. Fräser zorgt in het voorjaar van 1991 met een goal in de halve bekerfinale tegen PSV (0-1) voor een stunt die tot in lengte van jaren bekend zal staan als ‘de ommekeer’. De ploeg wint even later voor de zevende keer de KNVB Beker, door een 1-0 zege op Den Bosch, na een goal van Rob Witschge.

Bekersucces

Ook het seizoen erop legt Feyenoord beslag op de beker. Dan wordt Jansen als trainer opgevolgd door Willem van Hanegem, nog zo’n legendarische Feyenoorder die zijn hele leven verbonden is met de club. Al in zijn eerste seizoen leidt ‘grote Wim’ het elftal naar het landskampioenschap, misschien wel de meest onverwachte titel uit de Feyenoord-geschiedenis. Met doelman Ed de Goey, de ijzersterke verdedigers De Wolf, Fräser, Ruud Heus en Ullrich van Gobbel, stoere middenvelders Peter Bosz, Rob Witschge en Arnold Scholten en gevaarlijke en veelscorende aanvallers als Regi Blinker, Gaston Taument en Joszef Kiprich beschikt Van Hanegem misschien niet over de meest talentrijke ploeg van Nederland, maar hij kneedt het elftal wel tot een vast geheel, waarin saamhorigheid, werklust en passie worden gekoppeld aan technisch vernuft.

Toch lijkt de titel drie wedstrijden voor het einde ver uit het zicht, na een 5-2 nederlaag bij Ajax. Omdat naaste concurrent PSV onverwacht punten verspeelt, ontstaat dan een unieke titelkoorts in Rotterdam en ver daarbuiten. Door zeges op Willem II, MVV en Groningen is Feyenoord, kort daarvoor bijna failliet en gedegradeerd, plotseling toch en zeker niet onterecht kampioen van Nederland!

Golden goal

Behalve de titel, wint het elftal van Van Hanegem ook nog twee keer de beker (1993/’94 en 1994/’95), onder meer door een spectaculaire 1-0 zege in het Olympisch Stadion op Ajax. Kort voordat de dan bijna ongenaakbare Amsterdammers de Champions League zullen winnen, kegelt Mike Obiku met zijn ‘golden goal’ de aartsrivaal uit het toernooi. Daarnaast vecht het elftal, met de Zweed Henke Larsson inmiddels in de spits, een legendarische Europese bekerstrijd uit met Werder Bremen. In Duitsland speelt Feyenoord wellicht zijn beste wedstrijd in het tijdperk van De Kromme als trainer (3-4). Na ruim drie seizoenen is de magie echter uitgewerkt, van het kampioenselftal vertrekken steeds meer spelers en de resultaten worden slechter. Na een 3-0 nederlaag bij PSV moet Van Hanegem in oktober ’95 vertrekken.

Ja, ik ga akkoord Feyenoord.nl gebruikt cookies om de website goed te laten functioneren, voor analysedoeleinden en om je van relevante advertenties te voorzien.
Voor meer informatie zie ons cookiebeleid. Blijf je onze website gebruiken dan ga je akkoord met het plaatsen van cookies.

Feyenoord Business CLub
INLOG VOOR ONZE LEDEN
WILT U OOK LID WORDEN?
×