Fanshop
Fanshop

FEYENOORD HEEFT GEEN KIND AAN SPARTA

Na de slijtageslag tegen PSV had Feyenoord zich geen betere tegenstander kunnen wensen dan Sparta. Op het Kasteel kon de ploeg van Van Marwijk zich zelfs een grote dosis lichtzinnigheid veroorloven, zonder dat de zege daardoor ook maar een moment in gevaar kwam. Feyenoord won met 0-5 en deed daarmee goede zaken in een weekeinde waarin de concurrenten Ajax en PSV elkaar in evenwicht hielden.
Bert van Marwijk had voor de uitwedstrijd tegen Sparta noodgedwongen één verandering moeten toepassen in zijn elftal. Robin van Persie bleek te veel hinder te ondervinden van de kuitblessure die hij had opgelopen in de UEFA Cup-return tegen PSV en moest toekijken toen zijn collega’s op het Kasteel begonnen aan Nederlands enige stadsderby. Van Persie had daarmee ongewild de weg vrij gemaakt voor Leonardo. De kleine Braziliaan mocht voor het eerst sinds mensenheugenis weer eens in de basis beginnen. Dat was in competitieverband sinds 14 oktober vorig jaar (de 0-0 wedstrijd tegen FC Den Bosch) niet meer voorgekomen. Op papier leek het geplaagde Sparta de ideale tegenstander voor een ploeg die zojuist een slijtageslag tegen PSV achter de rug heeft en de blik al voorzichtig op Internazionale heeft gericht. De praktijk wees dat ook al snel uit. Sparta en Feyenoord waren nog maar net aan hun partij begonnen, of het stond al 0-1 voor de gasten. Kalou verspeelde in eerste instantie de bal, maar herstelde zich vervolgens knap, waardoor de Afrikaan alsnog een aanval kon opzetten. Kalou haalde de achterlijn en leverde een prima voorzet op de vrijstaande Tomasson. De Deen liet de bal echter lopen, omdat Emerton er nog beter voor stond. De Australiër had bij de tweede paal vervolgens alle tijd om de score te openen en deed dat dan ook op overtuigende wijze. Sparta leek even iets terug te doen in de persoon van Sanou, maar zijn schot ging naast. Feyenoord ging in die fase nog een stuk minder slordig met z’n kansen om. In de eerste de beste tegenaanval na de speldenprik van Sanou was het alweer raak. Leonardo zette voor, Van Hooijdonk kopte in en zag vervolgens hoe Tomasson de bal een laatste zetje over de doellijn gaf. Zo stond het binnen het kwartier 0-2 en was de wedstrijd grotendeels gespeeld. Fit blijven en niet te veel met de krachten smijten leek vervolgens het logische devies voor Feyenoord, maar daar kwam het niet van. Om te beginnen liep Edwin Zoetebier een blessure op aan z’n hoofd, na een botsing met Sanou. Maar erger dan de kwetsuur van de doelman, die na behandeling door verzorger Meijer de wedstrijd gewoon kon voortzetten, was de lichtzinnigheid die na de snelle voorsprong in het spel van Feyenoord sloop. Het zorgde er niet alleen voor dat Feyenoord de thuisclub nog een aantal prima mogelijkheden op een aansluitingstreffer bood (Koevermans, Sanou, Zijm), maar ook dat Feyenoord veel meer energie moest aanwenden om de voorsprong te handhaven, dan het eigenlijk wilde. Het was dan ook voornamelijk te danken aan Sparta’s onvermogen om te profiteren, dat Feyenoord in die fase van de wedstrijd geen schade opliep. Routiniers als Bosvelt, Paauwe en Van Wonderen mochten, geheel tegen hun gewoonte in overigens, schoonheidsfoutjes blijven maken, want Sparta wist toch niet te profiteren. Zo ontspon zich al snel een foutenfestival, waarbij Feyenoord in de blessuretijd van de eerste helft toch nog kon profiteren. Nadat Tomasson al een dot van een kans onbenut had gelaten (hij schoot hoog over), was het uiteindelijk Pierre van Hooijdonk die uit een voorzet van Leonardo voor de 0-3 kon zorgen. Van Hooijdonk bleef daarmee keurig op schema, want met zijn 22ste treffer scoorde de Feyenoorder in competitieverband voor de vijfde keer op rij. Terwijl het Feyenoord-publiek zich amuseerde met cynische spreekkoren richting de Sparta-fans (‘Veel succes tegen Heracles’), werd het hun ploeg in de tweede helft nog gemakkelijker gemaakt. Leonardo liet al vroeg na de hervatting een ogenschijnlijk slap schot los, maar dat was toch niet slap genoeg voor doelman Kros. De donkere doelman van Sparta blunderde (0-4) en kreeg direct het spreekkoor ‘Hij is nog slechter dan Menzo’ om z’n oren. Sparta-Feyenoord had toen al zo’n plichtmatig karakter gekregen, dat de scout die namens Internazionale op de tribune zat ongetwijfeld hele vrolijke SMS-berichten richting Italië moet hebben gezonden. Feyenoord probeerde ondertussen zo goed en zo kwaad als het ging de score nog wat uit te breiden. Dat lukte met medewerking van Sparta uitstekend. Van Hooijdonk schoot nog tegen de paal, maar Bosvelt had na een uur spelen dan toch nog succes. Hij kon van dichtbij de 5-0 scoren. Dat was het sein voor Van Marwijk om Tomasson en Van Hooijdonk naar de kant te halen en wat rust te gunnen. Maar ook zonder z’n koningskoppel had Feyenoord in de slotfase geen kind aan Sparta. Koevermans scoorde dan nog wel voor Sparta, maar Bossen had in de voorbereiding op die goal al een overtreding geconstateerd van Sanou op Zoetebier en keurde de treffer af. Zo bleef het op Spangen 0-5. (KLIK HIERONDER VOOR STATISTIEKEN)