Fanshop
Fanshop

HISTORISCH DUEL: FC UTRECHT – FEYENOORD

Feyenoord heeft het in de regel moeilijk in de Galgenwaard. Tussen 1987 en 1997 werd er geen enkele keer gewonnen, al zijn de resultaten sindsdien beduidend beter. Want na 1997 werd er vijf keer gewonnen en twee keer gelijkgespeeld. Eenvoudig ging het zelden, want Feyenoord trok regelmatig na een zwaarbevochten doelpuntenfestival aan het langste eind. Zo ook op 19 december 1999, toen de Rotterdammers met een 3-4 zege Utrecht verlieten.

Opvallenderwijs was die zondagmiddag een hoofdrol weggelegd voor Jan de Visser. De linkermiddenvelder cijferde zich steevast weg voor het team en stond niet vaak in de picture. Scoren was in zijn Feyenoord-tijd iets zeldzaams. Eén wedstrijd scoorde hij wel, zelfs twee keer tegen FC Utrecht. ´Het kwam niet vaak voor dat ik scoorde´, blikt hij terug. ´In mijn periode bij Heerenveen was ik gewend om aanvallender te spelen. Bij Feyenoord kwam ik als aanvallende middenvelder, maar al snel moest ik meer verdedigend gaan spelen. Ik heb zelfs een aantal maal als linksback gestaan in de Champions League, al waren dat toen noodgrepen. Ik speelde anders dan ik gewend was en scoorde eigenlijk niet. Die wedstrijd tegen FC Utrecht blijft me toch wel bij, omdat ik toen zelfs twee keer scoorde. Tomasson speelde die middag niet mee, waardoor ik wat aanvallender kon spelen.´

De Visser was op dat moment bezig aan zijn eerste seizoen voor Feyenoord. Hij speelde veel en sportief bracht het hem veel. Met trots spreekt hij nog steeds over die gedenkwaardige wedstrijd tegen Olympique Marseille, waarin de Fransen ondanks een vroeg rode kaart voor Kees van Wonderen met 3-0 werden verslagen. ´Sportief was het dat seizoen geweldig. Ik kwam veel aan spelen toe onder trainer Leo Beenhakker en speelde wedstrijden die ik niet eerder speelde in mijn loopbaan. Ook de uitzege tegen Lazio Roma was voor mij een hoogtepunt. Geweldig om mee te maken.´
Met de komst van Bert van Marwijk als trainer keerden de kansen voor De Visser, die nauwelijks meer aan spelen toekwam. ´Ik kon op weinig meer rekenen. Het is mooi om bij een topclub te zitten, maar uiteindelijk wilde ik spelen. Ik had mijn laatste jaren in het betaald voetbal daarom anders voorgesteld, maar heb nooit spijt gehad van mijn stap. Want ik heb het gelukkig meegemaakt om bij zo´n grote club te mogen spelen, wat een hele ervaring was.´

De zege op FC Utrecht was ook mentaal van belang. Feyenoord ging met een opgeruimd gevoel de winterstop in en dat dankte het niet alleen aan die 3-4 overwinning. De wetenschap dat het puntenverlies van PSV en Ajax heraansluiting met de top van Nederland tot gevolg had, speelde een net zo´n grote rol. In Utrecht waren Julio Ricardo Cruz en Bonaventure Kalou het gesprek van de dag in Rotterdamse kringen. De Argentijn en Afrikaan gebruikten Utrecht-Feyenoord om hun geoliede samenwerking te demonstreren. Cruz kreeg de meeste kansen, maar slaagde er pas laat in te scoren. Eerst was het de beurt aan Paul Bosvelt, die met een lob scoorde. De Visser zorgde na 32 minuten voor de 0-2. Patrick Zwaanswijk bracht de thuisploeg meteen terug in het duel met de 1-2. De tweede helft, die door scheidsrechter Jol vanwege rellen op de tribune even was gestaakt, begon weer voorspoedig voor Feyenoord. De Visser kon al na veertig seconden profiteren van een fout en 1-3 scoren. Dijkhuizen bracht de thuisploeg terug met Utrechts tweede treffer waarna Cruz eindelijk scoorde: 2-4. Utrecht gaf zich niet gewonnen, scoorde ook nog via De Jong, wat een startschot bleek voor een hectische eindfase. Feyenoord hield uiteindelijk stand, nadat Martel en De Jong nog lat en paal hadden geteisterd.