Interview Julio Cruz

Interview Julio Cruz
Interview Julio Cruz Feyenoord Rotterdam N.V. © 2017 Alle rechten voorbehouden
Interview Julio Cruz
Interview Julio Cruz Feyenoord Rotterdam N.V. © 2017 Alle rechten voorbehouden
Interview Julio Cruz
+ 1
Interview Julio Cruz Feyenoord Rotterdam N.V. © 2017 Alle rechten voorbehouden

Interview Julio Cruz

Hij is de held van prachtige Champions League-avonden tegen Juventus en Olympique Marseille. De Argentijnse oud-spits Julio Cruz (42) kijkt vanuit Buenos Aires reikhalzend uit naar het hernieuwde optreden van Feyenoord op het hoogste Europese niveau. ‘Weer bij de beste clubs van Europa, daar hoort Feyenoord natuurlijk thuis.’

Cruz heeft het afgelopen kampioensjaar vanuit de Argentijnse hoofdstad volop meegeleefd met zijn oude club waarvoor hij tussen 1997 en 2000 in 86 competitiewedstrijden 45 keer scoorde. ‘Natuurlijk. Ik heb hele warme herinneringen aan mijn jaren in Rotterdam. Mijn leven in Europa is daar begonnen, de club en de fans zijn altijd goed voor me geweest. Ik heb prachtige momenten beleefd bij Feyenoord. Het kampioenschap in 1999 natuurlijk en een paar schitterende avonden in de Champions League. Zulke dingen vergeet je nooit. Ik draag Feyenoord voor altijd mee in mijn hoofd en mijn hart. Toen het vorig seizoen zo lang zo goed bleef gaan, kreeg ik vanuit Nederland steeds meer berichten dat de titel er misschien weer aan zat te komen. Toen ben ik de competitie en de wedstrijden weer wat nadrukkelijker gaan volgen. Wedstrijden kijken op internet en zo. Tot en met die laatste twee bloedstollende speelrondes. Man, ik stierf echt duizend doden, eerst tegen Excelsior en daarna tegen Heracles. Toen kwam gelukkig alles goed.’

Eigenlijk kan Cruz nauwelijks bevatten dat hijzelf met de kampioensploeg van 1999 de landstitel voor het laatst naar De Kuip had gebracht. ‘Dat realiseerde ik me pas in een laat stadium van het afgelopen seizoen,’ zegt hij. ‘Achttien jaar, dat is wel heel lang geleden. Bijna letterlijk een mensenleven. Mijn oudste zoon, Juan-Manuel, is net achttien geworden. Hij is geboren in ons kampioensseizoen. Hij studeert nu, is een volwassen kerel. Kun je nagaan. Het brengt allemaal mooie herinneringen naar boven. Ik heb hier een dvd uit mijn Feyenoord-tijd, die heb ik ook nog maar eens tevoorschijn gehaald en bekeken met mijn kinderen. Schitterend om de jongens van vroeger te zien. Kees van Wonderen, Paul Bosvelt, Giovanni. Dan heb ik overal kippenvel hoor.’

Wennen
Precies twintig jaar geleden is het dat Julio Ricardo Cruz als grote zomeraankoop per helikopter De Kuip wordt binnengevlogen. Een lange (1.90 meter), ranke spits van 22 jaar oud, hoog op de benen, sluik zwart haar en zo’n typisch Argentijnse, dromerige blik in zijn ogen. Veel is er niet over hem bekend. Op zijn negentiende gedebuteerd in de hoogste divisie in Argentinië voor Banfield, na 2,5 seizoen getransfereerd naar River Plate, een van de absolute topclubs van Argentinië. Met illustere ploeggenoten als Ariel Ortega, Marcelo Salas en Enzo Francescoli landskampioen met River en spelend om de wereldbeker voor clubs tegen Juventus. En scorend, veel scorend. Die goals moet hij in Rotterdam ook gaan maken.

Maar het begin is helemaal niet zo goed. Hoewel er met Patricio Graff en Pablo ‘Vitamina’ Sánchez twee landgenoten in de Kuip spelen, heeft Cruz moeite zijn draai te vinden. De taal, de cultuur, het voetbal, het is allemaal flink wennen. Op het veld voelt hij zich vaak alleen en heft hij regelmatig zijn handen ten hemel, die prachtige onbegrepen blik in zijn ogen. Andersom wordt zijn focus op goals door publiek, pers en medespelers snel uitgelegd als ‘lui’, zijn typisch-Argentijnse drang om overtredingen uit te lokken als ‘schwalbes’ en ‘matenaaierij’. ‘Het was ook allemaal wel snel gegaan,’ kijkt Cruz terug. ‘In een paar jaar tijd doorgebroken in Argentinië, naar Europa, Nederland, Rotterdam, Feyenoord, dat was heel veel tegelijk voor de jonge jongen die ik nog was. Ik moest in Nederland mijn leven opbouwen en me tegelijkertijd aanpassen aan een nieuw elftal en een andere speelwijze. Dat was niet eenvoudig. Toen ik in Rotterdam aankwam, wist ik van niets. Niets van de stad, niets van de club, niets van het Nederlandse voetbal. In Nederland heerste destijds een andere mentaliteit in het voetbal dan ik gewend was. Er werden andere dingen van me gevraagd dan in Argentinië. Niet alleen maar wachten op die ene kans, maar ook verdedigend meedoen en in het belang van het elftal denken. Ik vond het moeilijk om als spits een hele wedstrijd achter een verdediger aan te moeten rennen. Dat vind ik eigenlijk nog steeds gek, al is het voetbal wel veranderd de laatste jaren. Maar je moet niet te moe zijn om als spits voor de goal je werk goed te doen. Het moet toch andersom zijn: de verdediger moet achter de spits aanlopen, haha.

Magisch
Door een thuisnederlaag tegen Chelsea (1-3) en 0-0 in het slotduel tegen Olympique Marseille strandt Feyenoord op de drempel van de kwartfinale. ‘Dat was heel jammer, met iets meer geluk had er nog wel wat meer ingezeten. Maar die Champions League-wedstrijden blijven een prachtige herinnering. Laten we hopen dat Feyenoord dit seizoen weer iets kan laten zien in de Champions League. Opnieuw tussen de beste ploegen van Europa, dat is fantastisch voor de club, de spelers en de supporters. De Champions League is het hoogste podium en daar hoort Feyenoord, met zijn geschiedenis en dat prachtige stadion, natuurlijk thuis. Ik zou het heerlijk vinden om zelf naar een van de wedstrijden te komen en nog eens een paar mooie herinneringen op te halen.’

Het volledige interview is te lezen in het nieuwe Feyenoord Magazine, dat op 8 september verschijnt.

Ja, ik ga akkoord Feyenoord.nl gebruikt cookies om de website goed te laten functioneren, voor analysedoeleinden en om je van relevante advertenties te voorzien.
Voor meer informatie zie ons cookiebeleid. Blijf je onze website gebruiken dan ga je akkoord met het plaatsen van cookies.

Feyenoord Business CLub
INLOG VOOR ONZE LEDEN
WILT U OOK LID WORDEN?
×