1980 – 1989

Een eenmalige opleving

Het is zomer 1983 en De Kuip schudt op zijn grondvesten. Rotterdam heeft net op grootse wijze afscheid genomen van Feyenoord-legende Willem van Hanegem, die na omzwervingen langs AZ ’67, Chicago Sting en FC Utrecht sinds 1981 is teruggekeerd, als zich de meest opvallende transfer uit het Nederlandse voetbal voltrekt. Ajax-icoon Johan Cruijff tekent voor Feyenoord!

Revanche, wraak op zijn oude liefde. Dat is wat de legendarische nummer 14 in de armen van Feyenoord drijft. Ondanks twee kampioenschappen in Amsterdam, wordt er door het Ajax-bestuur geen prijs gesteld op de verdere diensten van zijn beroemdste speler. In Rotterdam komt hij een lucratief contract overeen, waarin Cruijff meedeelt in de recettes. Hoe meer toeschouwers, hoe meer hij zal verdienen.

Dubbel

En mensen komen er. De meest verstokte fans weigeren weliswaar een voet in De Kuip te zetten zolang Cruijff in het Feyenoord-shirt speelt, vele anderen laten al snel de scepcis varen. Zeker als ze zien dat de Amsterdammer het veelal jonge, onervaren Feyenoord van onder anderen Ben Wijnstekers, André Hoekstra, André Stafleu, Peter Houtman, Stanley Brard en Ruud Gullit bij de hand neemt en uitstekend laat spelen. Goed, er is die smadelijke uitglijder in het Olympisch Stadion, waarin Cruijffs oude ploeg zijn nieuwe met 8-2 vernedert. Maar verder is Feyenoord ongenaakbaar. Met Thijs Libregts als trainer en Cruijff als brein wint het elftal de dubbel, de zesde in de geschiedenis, waardoor ook Amsterdamse ‘Jopie’ kennismaakt met de Coolsingel.

Magere jaren
Het dubbele feest blijkt een eenmalige opleving in de verder magere jaren ’80, die nog wel zo goed waren begonnen. In 1980 wint het jonge elftal van Vaclav Jezek, met de IJslander Petur Petursson en de Brabander Jan Peters als gevreesd spitsenduo, de KNVB beker. In de finale tegen Ajax, de eerste keer dat de eindstrijd gaat tussen de beide grootmachten, klopt Feyenoord de rivaal in De Kuip met 3-1. Doelman Joop Hiele stopt bij een 1-0 achterstand een penalty van Karel Bonsink, daarna zorgen Petursson en de huidige materiaalverzorger Carlo de Leeuw voor de vijfde bekerwinst.

Verwachtingspatroon

Trainers komen en gaan in die jaren in De Kuip. De prestaties worden steeds minder, menig coach sneuvelt op het immense verwachtingspatroon van de fans, die maar moeilijk kunnen wennen aan het einde van de gouden jaren ’60 en ’70. Ook de dubbel van 1984 is geen opmaat naar betere tijden. Na de gouden greep met Cruijff wordt De Kuip meer en meer een doorgangshuis voor spelers met weliswaar een grote naam en historie, maar die tevens ver in de nadagen van hun carrière zitten. Zo dragen onder anderen Jan Sörensen, John Rep, Keje Molenaar, Tscheu La Ling en Simon Tahamata het Feyenoord-shirt, maar geen van hen kan de club werkelijk iets extra’s geven.

Onrust

Feyenoord ontbeert ook de financiën voor aankopen die het elftal écht beter maken, ook al omdat soms nog slechts een paar duizend getrouwen naar De Kuip komen. In de tweede helft van de jaren ’80 wordt het ook op bestuurlijk vlak steeds onrustiger. De zoveelste ‘nieuwe start’ in 1989, met de jonge, veelbelovende trainer Pim Verbeek aan het roer en gerenommeerde oud-spelers als Cor van der Gijp (hoofd technische staf), Coen Moulijn (elftalleider), Cor Veldhoen en Piet Steenbergen (beiden bestuurslid) rondom het elftal, loopt uit op een fiasco. Na een desastreuze competitiestart breken tijdens de thuiswedstrijd tegen Fortuna Sittard bij een 0-2 stand boze fans door de hekken om verhaal te halen bij spelers en trainer. Een zwarte bladzijde in zwarte jaren, die nog niet ten einde zijn.

Ja, ik ga akkoord Feyenoord.nl gebruikt cookies om de website goed te laten functioneren, voor analysedoeleinden en om je van relevante advertenties te voorzien.
Voor meer informatie zie ons cookiebeleid. Blijf je onze website gebruiken dan ga je akkoord met het plaatsen van cookies.

Feyenoord Business CLub
INLOG VOOR ONZE LEDEN
WILT U OOK LID WORDEN?
×