1940 – 1949

Voetballen, óók in de oorlogsjaren

Op 5 mei 1940 wordt Feyenoord door een 1-0 zege bij DHC opnieuw afdelingskampioen. Nadat dat glorieus is gevierd door spelers en fans, maakt de club zich op voor een gooi naar de vijfde landstitel in de kampioenscompetitie.

 

Vijf dagen later, op 10 mei, landen honderden Duitse parachutisten in Rotterdam-Zuid en is Nederland officieel in oorlog met Duitsland. De Duitsers willen optrekken naar het centrum van Rotterdam, maar de Nederlandse mariniers bieden zwaar verzet. Het Noordereiland is bezet, bij de Maasbruggen wordt fel slag geleverd. Op 14 mei 1940 bombarderen de Duitsers het centrum van Rotterdam. Meer dan 800 mensen komen om, 80.000 Rotterdammers zijn dakloos, het centrum van de stad is verwoest. Een dag later capituleert Nederland.

De Duitse bezetter wil dat de kampioenscompetitie wel degelijk wordt afgewerkt. Op 18 augustus 1940 wordt Feyenoord door een 2-0 zege op Heracles op Spangen (waar de club moet spelen omdat de Kuip door de Duitsers is ingenomen) voor de vijfde keer kampioen van Nederland. Gefeest wordt er niet. ‘Het was onwerkelijk, bizar. De stad lag in puin, onze Engelse trainer Jack Hall was na de Duitse inval meteen naar Engeland gevlucht en de nazi’s hadden De Kuip gevorderd’, zegt Leen Vente, wiens café door het bombardement totaal was verwoest, daar later over.

Met uitzondering van het laatste oorlogsjaar (1944-1945) wordt er tijdens de Tweede Wereldoorlog ‘gewoon’ doorgevoetbald. In het eerste ‘oorlogsseizoen’ is de bekende Rotterdamse bokstrainer Theo Huizenaar de trainer van het elftal, dat als zesde eindigt. Daarna stelt de club met Kees van Dijke voor het eerst een oud-speler aan als oefenmeester. Hij leidt Feyenoord in het seizoen 1941-1942 naar de tweede plaats. Kees Pijl, een andere oud-topschutter van het eerste, volgt hem dan op. Onder Pijl wordt Feyenoord in 1943 afdelingskampioen en tweede in de kampioenscompetitie en een seizoen later vijfde.

Curaçao

Op uitnodiging van de Curaçaose Voetbal Bond, die haar 25-jarig bestaan viert, reist Feyenoord eind mei 1946 als eerste club van het land af naar een van de overzeese gebiedsdelen voor een jubileumtoernooi. Met bleke gezichten stappen de spelers in het KLM-vliegtuig dat hen vanaf Schiphol via tussenstops in Glasgow, New York, Miami, Havana, Haïti en Aruba naar Willemstad brengt. Voor de veelal eenvoudige Rotterdamse jongens is het een unieke belevenis, al is rechtsback Joop van der Heide onderweg flink luchtziek. Onderweg en op Curaçao kijken ze hun ogen uit en op het eiland worden ze vorstelijk onthaald. Na zeges op Aruba (4-3), Colombia (3-2) en Suriname (8-1) gaat de finale tegen het gastland met 4-0 verloren. ‘Niemand die er om maalde, die trip was de reis van mijn leven. Daar blijf ik Feyenoord altijd dankbaar voor,’ vertelt de ijzersterke allrounder Jan Bens jaren daarna.  

 

Wederopbouw

 

De na-oorlogse jaren staan voor Nederland en Rotterdam in het teken van de Wederopbouw. Datzelfde geldt voor Feyenoord. Opnieuw wordt met Adriaan Koonings een oud-speler als trainer aangetrokken. Na een ronduit tegenvallend eerste seizoen (zesde), is het daarna vooral ‘net niet’. De ploeg wordt in 1947 tweede achter Ajax, al wint Feyenoord in De Kuip wel van de Amsterdamse rivaal. Het jaar erop eindigt de club gelijk met EDO bovenaan. De beslissingswedstrijd in het afgeladen Olympisch Stadion gaat echter met 2-1 verloren. In 1949 wordt Koonings’ elftal tweede achter VSV uit Velsen.

Ja, ik ga akkoord Feyenoord.nl gebruikt cookies om de website goed te laten functioneren, voor analysedoeleinden en om je van relevante advertenties te voorzien.
Voor meer informatie zie ons cookiebeleid. Blijf je onze website gebruiken dan ga je akkoord met het plaatsen van cookies.

Feyenoord Business CLub
INLOG VOOR ONZE LEDEN
WILT U OOK LID WORDEN?
×