'En hoe heet jij, jongeman?', vroeg de man op die februaridag in 1983 aan één van de honderden voetballertjes. 'Giovanni van Bronckhorst, meneer', antwoordde de knaap beleefd. 'Van Bronckhorst? Heb ik die naam al niet eerder gehoord?' vroeg de oudste van de twee zich hardop af, terwijl hij een andere stapel papier boven tafel hees en daarin driftig begon te neuzen.

Toen kwam de aap uit de mouw. De naam van Giovanni van Bronckhorst, jeugdlid van de Rotterdamse vereniging LMO, blijkt reeds eerder te zijn genoteerd door Feyenoords jeugdscouts, die overal de voetbalvelden afstruinen om talentjes op te sporen. 'Je kunt weer naar huis gaan, jongen', zei de man tegen het verbaasde ventje. 'Jij hoeft je hier niet te bewijzen. Onze scouts kennen je al. Binnenkort krijg je een uitnodiging om voor onze ballotagecommissie te verschijnen.'

Zonder zijn tas te hebben uitgepakt en zonder ook maar een druppel zweet te zijn kwijtgeraakt, verlaat de kleine, opgetogen Giovanni het terrein vol voetballertjes en hun vaders weer.

Van passiviteit zal in de jaren daarna echter geen sprake zijn. De linksbenige Van Bronckhorst doorloopt van zijn achtste tot zijn zeventiende de hoogste jeugdelftallen op Varkenoord. Daar traint hij en speelt wedstrijden en uiteindelijk wordt hij zo hoog aangeslagen dat hij in 1992 'aan de overkant' in de selectie van trainer Willem van Hanegem mag laten zien wat hij waard is. Voor korte tijd wordt hij uitgeleend aan RKC, maar met ingang van het seizoen 1995/96 verwerft de middenvelder een vaste plaats in Feyenoord 1. Op 31 augustus 1996 debuteert hij zelfs in het Nederlands Elftal tegen Brazilië, waarmee hij al zijn oude kennissen op Varkenoord in vervoering brengt. 'Die liep hier al rond toen-die zes was', zeggen ze daar trots, en met hun hand geven ze aan hoe klein die talentvolle Giovanni destijds was.

Bron: o.a. Feyenoord Compleet, Waanders Uitgeverij