Toch won Feyenoords jeugdopleiding na de splitsing in 1978 aan belang. In de jaren tachtig was bijvoorbeeld Wim Jansen er werkzaam als trainer, net als de voormalige eerste-elftalspelers Stanley Brard, Wim van Til, Aad Verschoof en Ab Fafié, die aansluitend oefenmeester werd in de Kuip.
Er kwamen ook meer scouts, die steeds verder het land introkken en de talenten op steeds jongere leeftijd in de peiling kregen.

Die trend was in de jaren zeventig gezet. Marco van Basten van het Utrechtse UVV gaf toen aan Elinkwijk de voorkeur boven Feyenoord. Het F-pupilletje Peter Barendse wilde wel zijn club, Flamingo's uit Den Haag, verruilen voor de Feyenoord-jeugd. Hij maakte zijn debuut in Feyenoord in de jaren tachtig, een tijdperk waarin onder anderen ook Ed Roos, doelman Ricardo de Jongh, Zier Tebbenhoff, René Brochard en de 16-jarige Arjan van der Plas na een aanloopperiode op Varkenoord het hoogste team zouden vertegenwoordigen.

Hun optredens in Feyenoord I waren echter sporadisch, en na een paar jaar mochten ze aan de slag bij een andere club. Voor het aanzien van Varkenoord was het goed, dat na die periode weer wel een paar spelers met succes het traject aflegden naar een stek in Feyenoord 1. Gaston Taument bijvoorbeeld, die in 1987 als B-junior overkwam van het Haagse VCS. Giovanni van Bronckhorst en George Boateng slaagden eveneens. De laatste verkaste in het begin van de jaren negentig op aandringen van technisch directeur Wim Jansen als A-junior van Spijkenisse naar Varkenoord.

Bron: o.a. Feyenoord Compleet, Waanders Uitgeverij