Op 8 mei 2002 bleek dat de tamelijk succesvolle jaren negentig slechts de opmaat waren geweest voor een nog aansprekender wapenfeit. Want op die dag veroverde een herboren Feyenoord onder leiding van trainer Bert van Marwijk en aan de hand van een uitblinkende Pierre van Hooijdonk in de eigen Kuip na 28 jaar voor de tweede keer in zijn historie de UEFA Cup, iets wat in Nederland eigenlijk niemand meer voor mogelijk had gehouden.

Het Europese avontuur van Feyenoord van Feyenoord begon in het seizoen 2001/2002 in de Champions League en daarin waren de Rotterdammers eigenlijk niet bijster succesvol. Met pijn en moeite sleepte het elftal een derde plaats in de groepsfase in de wacht, waarmee kwalificatie voor het UEFA Cup toernooi werd afgedwongen. Op dat moment leek dat nog een troostprijs, maar amper zes maanden later zou blijken dat de zilveren bokaal in de Maasstad ongekende emoties zou losmaken.

De victorie begon in de herfst van 2001 tegen het Duitse SC Freiburg. In de Kuip won een door blessures en schorsingen zwaar gehavend Feyenoord met moeite van de Zuid-Duitsers, dankzij een ingeving van het duo Smolarek-Ono. Ook in Freiburg verscheen Feyenoord gehandicapt aan het startsignaal. En toen Freiburg kort na rust op een 2-0 voorsprong kwam te staan, gaf niemand meer een stuiver voor de Rotterdamse kansen. Op dat moment stond echter Pierre van Hooijdonk op, de superspits die enkele maanden eerder in de Maasstad was neergestreken. Na een goed uur voetballen schoot de Brabander een vrije trap vanuit een onmogelijke hoek in de kruising en deelde zo'n psychologische dreun uit dat een zeer emotionele Leonardo vlak voor tijd ook nog de gelijkmaker kon scoren.

Na de winterstop hervatte Feyenoord het Europese avontuur met een nieuw elan. Daarbij was het telkens Van Hooijdonk die voorop ging in de strijd al kende elke wedstrijd afzonderlijk nog wel meer helden. Feyenoords eerste echt aansprekende slachtoffer was Glasgow Rangers. De confrontatie op Ibrox werd vantevoren gevreesd, maar de realiteit bleek erg mee te vallen. Dankzij een afstandsschot van Shinji Ono kwam Feyenoord zelfs op voorsprong, terwijl de Schotten alleen dankzij een penalty - na een overtreding van de zich verder fantastisch werende jongeling Glenn Loovens - langszij konden komen.

De return zou vervolgens de wedstrijd worden van Pierre van Hooijdonk. Weliswaar kwamen de Rangers op voorsprong, maar met twee vrijwel identieke vrije trappen maakte de voormalige spits van Celtic die nog voor rust ongedaan. Direct na rust voegde Bonaventure Kalou met het hoofd een derde treffer toe aan het tweetal beauty's van Pi-Air, nadat Europees debutant Robin van Persie zonder enige schroom door de Schotse defensie was gewandeld. De penaltytreffer van Ferguson was vlak voor tijd uitsluitend voor de statistieken.

In de kwartfinale wachtte opnieuw een aansprekende tegenstander: PSV. De Eindhovenaren en de Rotterdammers bleken het gehele seizoen aan elkaar gewaagd, want van de vijf (!) onderlinge confrontaties werd er slechts één binnen de reguliere speeltijd gewonnen. De uitwedstrijd in Eindhoven was er één op het hoogste niveau, maar vooral de dramatische terugwedstrijd in de Kuip zal tot in lengte van dagen in het collectieve geheugen van alle Feyenoordsupporters gegrift staan. Feyenoord speelde goed, maar het was PSV dat amper veertien minuten voor tijd een voorsprong nam door een zondagsschot van Mark van Bommel, de schoonzoon van Feyenoord-trainer Bert van Marwijk. Tot diep in de blessuretijd zag het er naar uit dat PSV de tickets mocht boeken voor de halve finale, maar na 94 slopende minuten bracht Pierre van Hooijdonk de ploegen in extremis op gelijke hoogte na een mooie voorzet van Johan Elmander. De verlenging bracht buiten een rode kaart voor Van Bommel geen beslissingen en dus moesten strafschoppen uitkomst bieden. Vier Feyenoorders en drie PSV-ers hadden zich al zeer koelbloedig getoond, toen de uitblinkende keeper Edwin Zoetebier een inzet van Gakhokidze stopte. Daarop was het aan Pierre van Hooijdonk om Feyenoord naar de finale te schieten en dat deed de spits zonder falen. De Kuip ontplofte en Van Hooijdonk was niet de enige Feyenoorder bij wie de tranen in de ogen stonden.

In de halve finale kreeg Feyenoord het privilege om af te reizen naar het magische San Siro stadion, 32 jaar eerder het toneel voor Feyenoords beste optreden ooit. Naar schatting 10000 supporters ondernamen de pelgrimage naar Lombardije en werden voor hun inspanningen beloond met een zeer volwassen optreden van hun favorieten die de wedstrijd dankzij een eigen doelpunt van verdediger Cordoba zelfs winnend afsloten. Daarmee legde het elftal van Van Marwijk het fundament om zich in de eigen Kuip te kunnen kwalificeren voor de eindstrijd, waarvan inmiddels bekend was geworden dat die óók in Rotterdam afgewerkt zou worden.

In een kolkende Kuip plaatste Feyenoord zich een week later uiteindelijk daadwerkelijk voor de finale om de Uefa Cup, iets wat sinds 1974 niet meer gelukt was. De Rotterdammers speelden in een prachtige wedstrijd gelijk tegen de miljoenenploeg van Inter Milaan. 70 minuten lang legde rood-wit zijn wil op aan Internazionale, wat resulteerde in doelpunten van Van Hooijdonk en Kalou. Pas in de laatste twintig minuten wankelden de Rotterdammers en kwam Inter nog langszij. De derde treffer bleef echter uit, waardoor Feyenoord zich op kon gaan maken voor een alles-of-niets confrontatie met Borussia Dortmund.

Op 8 mei stroomde Rotterdam vol met Feyenoord en Dortmund-supporters. Waar de supporters zich dit keer in de aanloop uitstekend met elkaar verhielden, werd het duel in de aanloop toch overschaduwd door een afschuwelijke gebeurtenis: de laffe moord op de Rotterdamse politicus Pim Fortuyn. Maar nadat het eerste fluitsignaal had geklonken, zochten supporters troost bij elkaar en in de wedstrijd die bolstond van de emotie. Pierre van Hooijdonk was andermaal de grote man aan Rotterdamse zijde. Met zijn twee doelpunten in de eerste helft legde hij de basis voor de historische 3-2 zege, waarin ook Jon Dahl Tomasson, die kort voor de finale bekend had gemaakt naar AC Milan te zullen vertrekken, met een treffer een groot aandeel in had. Het veroveren van de UEFA Cup ontketende in De Kuip een volksfeest van ongekende omvang, dat nog jaren lang garant zal staan voor vele kippenvelmomenten.

Bron: Feyenoord Media