Sportief zat Feyenoord weer helemaal in de lift en de harten van het Legioen gingen nog harder kloppen toen bekend werd gemaakt dat Willem van Hanegem in 1992/93 de nieuwe coach zou worden. Met kleine Wimpie en grote Willem samen aan het roer kon het alleen maar mooier worden. Van Hanegem bleek als trainer even markant als hij als speler was geweest. Hij observeerde de spelers zwijgend met zijn handen op zijn rug, liet veel werk over aan assistent Geert Meijer, had een onuitputtelijk reservoir aan kwinkslagen, herinnerde zich feilloos elk wedstrijddetail en maakte voetbal niet ingewikkelder dan het is.

Aan het einde van een bizar seizoen veroverde Feyenoord de eerste landstitel in negen jaar en Van Hanegems populariteit steeg naar grote hoogten. Binnenskamers was Wim Jansen toen al minder tevreden over Van Hanegem. Aan het einde van het jaar 1993 barstte de bom. Wim Jansen vertrok met Leo Beenhakker naar Saoedi-Arabië. Voor het Legioen kwam zijn vertrek als een donderslag bij heldere hemel.

Van Hanegem ging ogenschijnlijk stoïcijns verder. Het aantal openlijke en verborgen conflicten nam echter toe. Tussen de in 1994 als directeur aangetreden Thijs Libregts en Van Hanegem verliep de samenwerking uiterst moeizaam en al na een paar maanden vertrok Libregts weer. Van Hanegem kon maar niet begrijpen waarom zijn spelers het spel niet zagen zoals hij het zag en steeds dezelfde fouten maakten. Veel spelers konden op hun beurt niet tegen de keiharde kritiek die hun trainer in de pers op hen had. Langzaam maar zeker nam de kritiek op Van Hanegem toe. Van Hanegem snoerde zijn critici echter de mond door zowel in 1994 als in 1995 met zijn team de KNVB-beker te winnen.

In 1995/96 begon de Kromme aan zijn vierde seizoen, met aanwinst Ronald Koeman als grote publiekstrekker. Het elftal begon gemotiveerd, maar na een paar weken bleek daar in de uitwedstrijd tegen PSV niets meer van over. Voorzitter Jorien van den Herik had Van Hanegem altijd tegenover iedereen verdedigd, maar kwam nu tot de conclusie dat het zo niet langer kon. Op 2 oktober 1995 verliet Van Hanegem zijn innig geliefde Feyenoord via de achterdeur. Voor de Feyenoord-aanhang kan de Kromme echter niet kapot en hij is dan misschien niet de beste, maar wel de meest geliefde trainer aller tijden.

Wim van Hanegem (1992-1995)
De populaire Feyenoorder werd in 1992 aangesteld als coach. In zijn eerste jaar wist hij na negen jaar de landstitel te behalen. In de twee volgende jaren werd de KNVB-beker gewonnen. De Kromme was zowel onder de spelers als bij het Legioen immens populair. Door een te veel aan vertrouwen in de discipline van zijn spelers verloor hij de greep. Na een teleurstellende 3-0 nederlaag tegen PSV kwam het einde: op 2 oktober 1995 verliet hij 'zijn' Feyenoordstadion.