In de loop van de jaren veranderde er geleidelijk veel in de aanblik van het stadion. Het begon in het najaar van 1959 met een afgeschermd pad voor spelers en scheidsrechter (het 'Leo Horn-pad'), dat in de zomer van 1961 weer vervangen werd door de beroemd geworden spelerstunnel. Voor de Europacupwedstrijd tegen Real Madrid in 1965 kwam er in plaats van een lage afrastering langs het veld een hek van twee meter hoog.

Door de bouw van een parterre-tribune voor de eretribune steeg de capaciteit in 1968 tot een officieel hoogtepunt van 65.427 bij de wedstrijd tegen FC Twente. Daarna daalde het maximum aantal toeschouwers door strengere veiligheidseisen en het - verdwijnen van staanplaatsen op de parterre van de Maastribune en op alle niveaus achter de doelen. Het stadion telt nu 51.250 plaatsen.

De houten zitbanken werden vervangen door speciaal ontworpen kuipstoeltjes, een operatie die meer dan vier jaar duurde en eind 1972 op de tweede ring werd afgerond. De staantribunes achter de doelen verdwenen uit veiligheidsoverwegingen; het gapende gat dat ontstond werd pas weer opgevuld bij de verbouwing van 1994. Zo verdwenen ook de houten scoreborden, de onvergetelijke stem van omroepster Jeanne van Kassen, de uniformpetten van de suppoosten en bijna alle karakteristieke glaswanden aan de binnen- en buitenkant.