Er zaten een paar oude knarren in de trein van Milaan naar Rotterdam, die zich het eerste kampioenschap van Feyenoord nog herinnerden. Dat was in 1924. Feyenoord bestond amper zestien jaar. De club was in 1908 opgericht door jongelui die regelmatig voetbalden op een pleintje voor de Wilhelminakerk aan de Oranjeboomstraat in het hart van de nieuwe arbeidersbuurt op Rotterdam-Zuid. Feijenoord heette die buurt, al eeuwen lang, voordat er huizen stonden en mensen woonden.

In een café op de hoek van de Persoonshaven en de Damstraat kwamen zij op 19 juli 1908 bij elkaar en richtten een voetbalclub op. De naam werd Wilhelmina, naar de koningin die ook naamgeefster was van de imposante kerk in hun wijk. Na de oprichting in café De vereeniging van Jac. Keizer Hz. was de club een paar maal van naam veranderd. In 1912 was uiteindelijk gekozen voor Feyenoord, naar de wijk waarin de club was geboren, ook al voetbalden ze vanaf het begin in de Afrikaanderwijk. Zestien jaar later waren die jongens uit die straatjes op het eiland Feijenoord kampioen van Nederland.

Later volgden nog meer kampioenschappen, maar dat eerste kampioenschap vonden zij het mooist van allemaal, vooral omdat de rollen definitief waren omgedraaid: de arbeiders hadden de heren verslagen. Hun club, hun Feyenoord, uit de boezem van het volk, was de beste van Nederland. Toen was het succesverhaal begonnen. De namen van dat allereerste kampioensteam stonden in hun geheugen gegrift: Vermeulen, Notenboom, Van Dijke, Zuidam, R. Bul, Van der Velde, Petterson, Koonings, Pijl, J. Weber en De Zeeuw. Ongetwijfeld kenden ze de reserves ook: Visser, Borremans en Van Heel.

Bron: o.a. Feyenoord Compleet, Waanders Uitgevers / Mr. J. Oudenaarden