Over Mario, Giovanni en het dromen in de schaduw van de Kuip
Op Varkenoord, in de schaduw van de Kuip, voetballen sinds mensenheugenis ontelbare talentvolle spelertjes. In eerste instantie jongens uit de buurt, maar tegenwoordig ook talentjes uit alle uithoeken van de wereld. Er is in de voormalige boerenpolder in de loop der jaren veel veranderd. Maar wat steeds hetzelfde bleef, is de droom van al dat aanstormende voetbaltalent. Want of ze nu uit Crooswijk of Costa Rica komen: doorbreken in Feyenoord één is het enige dat ze willen.

Één keer per jaar is Varkenoord de drukst bezochte stek op Rotterdam-Zuid. Op die dag, meestal tijdens de voorjaarsvakantie, scharrelen zo'n duizend jongetjes rond op het terrein van de Sportclub Feyenoord. Aan de andere kant van de Marathonweg lijkt het of de statige Kuip goedkeurend toekijkt, maar het gros van de jochies heeft geen oog voor het monumentale stadion.

Op dat moment hebben ze wel iets belangrijkers aan hun hoofd: een plaatsje in één van de jeugdteams van Feyenoord om precies te zijn. Bij het krieken van de dag zijn ze van huis vertrokken, meestal in gezelschap van hun vader, om tijdens Feyenoords Open Dag te laten zien hoe goed ze kunnen voetballen.
Ze weten het allemaal: als je hier op Varkenoord in de smaak valt, kom je misschien in aanmerking voor één van de hoogste jeugdelftallen. En als je eenmaal bent uitverkoren voor zo'n team, is de route naar het 'grote Feyenoord', tweehonderd meter verderop, minder ingewikkeld dan voor een ander. Het is dus niet zo vreemd dat de meeste voetballertjes zenuwachtig zijn. Met hun te grote sporttassen drentelen ze rond, tot ze zich kunnen melden bij een vertegenwoordiger van de club, die de namen van de spelertjes en hun vereniging op een stuk papier registreert.

Bron: o.a. Feyenoord Compleet, Waanders Uitgeverij